feda dönemi bambaşkaydı ama tek fark maddi değil, herkes aynı frekansta olduğu için ruh vardı. şimdi bazıları “yine feda” diyor ama tribün, yönetim ve takım farklı ritimde o ruhu yakalamak zor. bence tekrar bir feda dönemi başlatmak için önce birlik lazım, para veya kampanya değil. sizce mümkün mü, yoksa artık modern beşiktaş başka formüllerle mi devam etmeli?
feda sezonunda ligin ilk yarısını liderin üç puan gerisinde kapatmıştık gerçek beşiktaş gurmeleri maç fazlasıyla lider olduğumuz haftayı dahi hatırlar. öyle rakiplerle birlikte milyonlar dökerken değil diğerleri krasic kuyt sneijder falan alırken olcayla oğuzhan’la yaptık bunu şimdi o tür bir feda bu kulübe ödül olur ödül.
yani hikayenin kendisi aslında örtüşüyor, 2009 şampiyonluğundan sonraki 3 sezon kağıt üzerinde (puan vs.) yaklaşık şu ankiler kadar kötü geçmiş, o zamanki futbolun kendisi hakkında bi şey diyemem ama şu an hakkında düşüncem: 1- en başta zaten başkanın bu riski alabileceğini ya da taraftarla iyi bir iletişim halinde düşünmüyorum, 2- bence fedadan önce ne olursa olsun o ruhu bir nebze de olsun yakalamaya çalışmak gerekiyor, takımın, bir bütün olarak beşiktaşın, artık salt iyi futbolla mı dersiniz, avrupada ilerlemekle mi dersiniz, hatırlanacak derbi galibiyetleriyle mi dersiniz, bir süre şampiyonluk yarışı içinde kalarak mı dersiniz, bir şekilde güven kazanması gerekiyor. bunlardan birini yapsa fedaya gerek olur mu orasını gerçekten bilemiyorum. ama şu anki haliyle de son 5 yıldan dolayı biz feda sezonundan sonra şahlanırız çok iyi olur diyemiyorum kimseye de bu kadar güvenemiyorum.
ekleme: daha geniş anlamıyla "feda"ya bakarsak zaten bi şey feda etmek zorunda olduğumuz bi dönemdeyiz bi süredir, çok istemesem de biraz istikrar gelecekse bi iki yıl takım kültüründeki baskılı topa sahip olmak isteyen futbolu feda edebilmeliyiz, paramız yetmeyecekse bazı oyuncuları feda edebilmeliyiz, hatta bence yapılan transferlerde/hoca tercihlerinde de "bu adam beşiktaşa yakışıyor mu, bu adam kim ki beşiktaşı reddediyor" dedirten gururumuzu da biraz feda edebilmeliyiz. anılar ne kadar göz alıcı olsa da bu anılara göre hareket etmeyi feda edebilmeliyiz. son dönemler ortada. artık anılardan fazlasına ihtiyacımız var. istediğimiz her şeyin aynı anda olmayacağını kabullendim. bu duruma düşürenler utansın.
beşiktaş'ın yeniden bir “feda” dönemine ihtiyacı var ama bu kez mesele sadece maaş düşürmek ya da transfer yapmamak olmamalı. kulüp yıllardır kısa vadeli heyecanların peşinden gidiyor. bir yaz yıldız oyuncular geliyor, taraftar umutlanıyor, iki ay sonra takım dağılıyor, hoca değişiyor, tekrar sil baştan. böyle kulüp yönetilmez. beşiktaş’ın artık pahalı ama ruhsuz isimlerden çok karakterli, gelişime açık ve mücadele eden oyunculara ihtiyacı var. taraftar da aslında bunu özledi. insanlar sadece kupa değil, sahada savaşan bir takım görmek istiyor. çünkü beşiktaş’ın büyüklüğü zaten parasından değil duruşundan geliyor. eğer doğru teknik direktörle, sağlam scout sistemiyle ve sabırlı bir planlamayla iki üç sezon diş sıkılırsa bu kulüp tekrar ayağa kalkar. yoksa her sezon “bu sene şampiyonuz” gazıyla yapılan plansız transferler sadece borcu büyütür. futbolda bazen geri adım atmak çöküş değil, yeniden güç toplamak demektir. beşiktaş’ın da şu an tam olarak buna ihtiyacı var.
maalesef tekrar yaşanması gereken olaydır. beşiktaş, feda döneminden sonra çok güçlü çıkmıştı ama o dönemde kurulan yapı çok çabuk bozuldu. yeniden yaşanacak bir feda dönemi önemli değil. önemli olan bu dönemden sonra kurulacak yapının devam etmesidir.