aile üyelerim harici bu hayatta en sevdiğim insan.
sokakta görürsem elini öpeceğim 4 insandan biri
beşiktaş’ın 21. yüzyıldaki en başarılı dönemlerini yaratan kişidir. bir baba figürüdür, türkiye’nin en büyük spor insanıdır.
geldiği güne kadar hayatımda bir daha şampiyonluk göremeyeceğimi düşünen 18 yaşında bir gençtim. önce başımızı kaldırdı sonra da ayağa kaldırdı. fikret orman ben oldum tavrına girip abdullah avcı için hocanın altını oymasaydı kendisi en az bir avrupa kupası getirirdi. beşiktaşın tarihine geçmiş, bana göre gordon milne'nin önünde en büyük hocasıdır.
taraftarın "bugün yayladan inecem desin trabzon il sınırına kadar 3 gün 3 gece sırtımda taşırım" diyecek kadar çok sevdiği adam
ilk entrymi onun hakkında yazmam lazımdı... gençliğimdeki beşiktaş ile alakalı bütün güzel anılarda onun izi var.. allah uzun ömürler versin hocama bir gün elbet buluşacağız... aile üyelerimden sonra en sevdiğin yetişkin insan tanesidir..
kulübünün lobisi ve parası olmadığı için yıllarca kaybetmeye mahkum olmuş ve dalga geçilmiş sınıftaki bir avuç beşiktaşlı çocuğu ertesi gün okula başı dik şekilde gönderebilmeyi başarmış adamdır. teknik direktörden öte bir babadır bizim için
c*rsinin nefret ettigi besiktasin gelmis geçmiş en iyi hocası.
3.donemini beklemekteyiz
beşiktaş’ın onun dönemindeki kadar mutlu olduğum bir dönemi olmadı sadece başarı değil elindeki takıma karakterde kazandırmıştır harçlığından biriktirip maça gelen öğrenciler gençler için iç sahada mağlubiyet yüzü göstermezdi öğretmenler günü kutlanıp eli öpülecek biridir teknik direktörden fazlasıdır
beşiktaş efsanesi,çocukluğumun kahramanı,babam...