beşiktaş meydan'dan mabedimiz tüpraş stadyumu'na kadar olan yaklaşık 1 km'lik yoldur. o yoldan stadyuma giderken nice tezahüratlar söylenmiş nice hayaller kurulmuştur. olası bir puan kaybında ise toplu bir sessizlik seline dönüşür adeta...
her beşiktaş'lının en azından bir kez o yolu yürümesi gerekir.
maç öncesi mi galibiyet sonrası mı yoksa mağlubiyet sonrası mı yüründüğüne bağlı olarak uzunluğu, yoruculuğu, estetiği değişen yol. adama en büyük hayalini gerçekleştiren bir çocuğun mutluluğunu da yaşatır, dünya yıkılsın isteyen bir ruh haline de sokabilir.
müslüman alemi hacca giderken nasıl safâ ve merve tepeleri arasında 7 kere gidip geliyorsa her beşiktaşlının da ömründe bir kere gidip gelmesi gereken yoldur
baska duygular barindirir. bir besiktaslinin hissetmesi gereken tum duygulari hissettirir. bir yanda saray bir yanda atatürk’ün fotograflariyla donatilmistir. denizden gelen hafif esintilerle beraber aciklanamayan duygular hissettirir.
bir gün o insanla yürüyeceğim yol
mağlubiyet alındığında dünyanın en uzun yoluna dönüşen yol